Jednym z najbardziej znanych wczesnych nagrań Ósmej jest realizacja Georga Soltiego z Chicago Symphony Orchestra, zarejestrowana, co ciekawe, w wiedeńskiej Sofiensaal podczas europejskiej trasy koncertowej orkiestry. Stąd…
Czytaj dalej
Klaus Tennstedt był dyrygentem, który nie lubił brać jeńców. Jest to ewidentne od samego początku jego studyjnego nagrania z London Philharmonic Orchestra. Masywne brzmienie, ostre ataki orkiestry, duże…
Czytaj dalej
Studyjna realizacja Klausa Tennstedta rozpoczyna się mocno, pewnie, z energią i wielkim rozmachem. Podjazdy kontrabasów i wiolonczel brzmią pewnie, grane są zamaszyście, z impetem. Wszystko…
Czytaj dalej
Pierwsze z nagrań Klausa Tennstedta to realizacja studyjna z London Philharmonic Orchestra z 1978 roku. Było to jeszcze nagranie analogowe, a nie cyfrowe. Całe szczęście, gdyż wczesne rejestracje…
Czytaj dalej
Intrygujące interpretacje dzieł Mahlera pozostawił po sobie rosyjski dyrygent Kiryłł Kondraszyn. Nagrał Siódmą dwa razy – raz w studio, jeszcze w Rosji, po raz drugi…
Czytaj dalej
Chociaż Leoš Janáček (1854-1928) należy do najwybitniejszych czeskich kompozytorów to jego utwory nie są u nas niestety szczególnie popularne. Pierwszym i najważniejszym źródłem inspiracji był dla niego folklor Moraw,…
Czytaj dalej
Ekscentryczny włoski Maestro Giuseppe Sinopoli ma w dorobku (albo na sumieniu) dwa nagrania Czwartej. Na potrzeby tego przewodnika wybrałem pierwsze z nich, zarejestrowane na początku lat 90. z Philharmonia Orchestra, czyli…
Czytaj dalej
Ważnym dyrygentem, który ceniony był szczególnie za interpretacje dzieł Mahlera, był Klaus Tennstedt, pamiętany ze względu na współpracę z London Philharmonic Orchestra w latach 80. i na początku lat 90. ubiegłego…
Czytaj dalej
Dyrygentem znanym z subiektywnych i emocjonalnych kreacji był Klaus Tennstedt. Niemiecki maestro zarejestrował Pierwszą aż sześć razy. Najbardziej znana jest rejestracja studyjna z London Philharmonic Orchestra z 1977…
Czytaj dalej
Świetnym, a mało znanym nagraniem jest to pod batutą Paula Kletzkiego (albo Pawła Kleckiego) z udziałem Murray’a Dickiego i, ponownie, Dietricha Fischera-Dieskaua. Ale Fischer-Dieskau, który śpiewa tutaj dla Kletzkiego to zupełnie inny…
Czytaj dalej