Program majowych koncertów Riccarda Mutiego z Wiener Philharmoniker mógł zaskoczyć, składał się bowiem w całości z symfonii Josepha Haydna. Nie jest to kompozytor, po którego dzieła włoski dyrygent sięga szczególnie…
Czytaj dalej
Nie słyszałem nigdy na żywo Lang Langa. Jego nagrania też znam dość słabo, a to co słyszałem jakoś mnie nie zachwyciło. Kojarzył mi się z kimś, kto uwielbia gwiazdorzyć i robić wokół…
Czytaj dalej
Martha po raz kolejny! Tym razem (a więc na niedzielnym porannym koncercie) z Trzecim Prokofiewa, Wiener Philharmoniker i Tuganem Sokhievem. To jeden z jej utworów popisowych, który zarejestrowała jeszcze w latach 60. z Claudiem…
Czytaj dalej
Poniedziałkowy koncert Wiener Philharmoniker pod batutą pianisty, dyrygenta i kompozytora Thomasa Adèsa miał bardzo zróżnicowany, rozbudowany i niebanalnie ułożony program, którego motywem przewodnim były zmiany stylistyk w różnych…
Czytaj dalej
Jeśli ktoś śledzi na bieżąco moje wpisy to wie, że Pierre Boulez nie jest moim ulubionym dyrygentem. Jednak słuchając po wielu latach przerwy jego Szóstej z Wiener Philharmoniker…
Czytaj dalej
Studyjna realizacja Szóstej Johna Barbirolliego jest zupełnie niezwykła, i to z kilku powodów. Już od pierwszych taktów uwagę zwraca niezwykle powolne tempo, w którym dyrygent prowadzi pierwsze ogniwo. Nie jest…
Czytaj dalej
W sobotnie popołudnie Riccardo Muti po raz kolejny stanął w Musikverein przed Wiener Philharmoniker, aby poprowadzić trzeci z programów jubileuszowych. Na pierwszy ogień poszło dzieło krajana dyrygenta, Alfreda Catalaniego,…
Czytaj dalej
Riccardo Muti i Wiener Philharmoniker przygotowali w lutym aż trzy programy. Okazja ku temu zacna, gdyż orkiestra i kapelmistrz obchodzą właśnie półwiecze współpracy przy prowadzeniu koncertów abonamentowych. Odbędzie się…
Czytaj dalej
Program niedzielnego porannego koncertu w Musikverein przedstawiał się obiecująco. Jako solista wystąpił obecny na estradach koncertowych już od wielu dekad skrzypek Pinchas Zukerman, a Wiener Philharmoniker poprowadził…
Czytaj dalej
Studyjna realizacja Klausa Tennstedta rozpoczyna się mocno, pewnie, z energią i wielkim rozmachem. Podjazdy kontrabasów i wiolonczel brzmią pewnie, grane są zamaszyście, z impetem. Wszystko…
Czytaj dalej